ad

NL-doet

9 en 10 maart NL-doet

Vandaag is de grootste vrijwilligersactie van Nederland. Vorig jaar deden er ruim 350 duizend vrijwilligers mee!

Vrijwilliger… Ik heb er altijd een beetje moeite mee. Niet met ‘t werk of de vrijwilliger zelf, maar met het woord!  In mijn beleving impliceert ‘vrijwilliger’ alsof al het andere werk onvrijwillig zou zijn. Het klinkt ook alsof je werk verzet wat eigenlijk niemand wil doen. Alsof je je een beetje opoffert? Terwijl een vrijwilliger volgens mij eerder een soort volwassen versie van een goede fee is!

Vrijwilligers; ik zoek nog naar een beter woord, zijn er volgens mij veel, maar nog altijd veel te weinig. Wat nou als alle vrijwilligers zouden gaan staken?

Dus; hoe zouden we meer ‘vrijwilligers’ kunnen ritselen? Ik denk dat het, om te beginnen, al erg zou helpen als de werkzaamheden wat flexibeler en persoonlijker zouden zijn. Dat je als vrijwilliger wordt gewaardeerd en het gevoel krijgt dat de mogelijkheden die je hebt optimaal worden benut (en niet uitgebuit). Dat je het gevoel krijgt ergens bij te horen en ook je steentje bij hebt kunnen of mogen dragen.

Bereidwillig is volgens mij bijna iedereen, maar wekelijks op móeten komen draven, of werk doen wat je in wezen niet ligt…  daar wordt niemand beter van. Kijk, ik stond ook niet echt te springen om enige luizenvader op school te worden. Ik ben dit jaar maar vrijwillig in de bibliotheek gaan zitten. Gaap. Maar toen ze me vroegen of ik volgende week veiligmeester op de Schelluinse antiek (rommel)markt wilde zijn… toen kon ik geen nee zeggen. Eenmaal… andermaal…!

Anderen sjouwen zich vandaag vrijwillig een bult met alle aan de straat gezette spulletjes. Weer anderen hadden zich een ander lot aangetrokken: in weer en wind lootjes verkopen. En dan zijn er straks nog een aantal oliebollen die vrijwilligers willen bakken.

Er is nog zoveel te doen! Kijk vandaag eens op de website van NL-doet. Zie je daar niks passends? Wend je tot mij! Ik zoek nog een vrijwilliger die helpt met column-opzetjes, administratie, boodschappen, was en strijk. Heb nog wat klusjes in huis en tuin,… noem maar op. Wedden dat ook jij je medemens intens gelukkig kunt maken?

Wie oren heeft die hore

Heb je t al gehoord? Vandaag is het de Dag van het Gehoor. De meeste mensen horen goed. We horen de bel, een app, de brievenbus, de wekker. Je hoort wat vallen, wat aankomen, wat gezoem. Je verstaat je vriend, je hoort wat ie wel en niet zegt,…. Je gebruikt je oren non stop.

Het is moeilijk voor te stellen hoe het is als ons gehoor niet meer, of minder goed werkt. Toch zijn er in Nederland ruim anderhalf miljoen mensen die wat minder horen. Ken jij het aantal inwoners van je stad of dorp? Je zou het aantal kunnen delen door 10, om een indicatie te hebben van hoeveel slechthorenden er in je fysieke omgeving zijn.

De World Health Organisation (WHO) is een organisatie die meerdere gezondheidsaspecten op de agenda heeft gezet. Zo ook vandaag: International Ear Care Day. Door de WHO weten we dat 360 miljoen mensen aan gehoorproblemen lijden. Zij stellen dat 60% daarvan had voorkomen kunnen worden. Door er meer oor naar te hebben!?

Als tolk gebarentaal zie ik soms van dichtbij waar slechthorenden en doven tegenaanlopen. Vorige week tolkte ik nog op een uitvaart, een dove vrouw was onder een vuilniswagen gekomen. Was haar dit ook overkomen als ze horend was geweest?

Een ander geluid: onlangs kwam ik in aanraking met de Rotterdamse René. Pianist, vakleerkracht muziek, cabaretier en componist van beroep. Tot het jaar 2000, het jaar waarin hij plotsdoof werd. Een aantal personen in zijn (werk)omgeving leek zogezegd “doof’. Rene werd jarenlang van het kastje naar de muur gestuurd, werd maar niet gehoord. Maar… hij liet zijn oren er niet naar hangen! Rene Coenradie heeft inmiddels de mooiste autobiografische boeken geschreven, waarin hij onder andere beschrijft wel doof maar zeker niet ziek te zijn!

Velen van mijn dove vrienden roepen het ook: het zijn juist de mensen om ons heen die ons beperkt laten zijn!

In hoeverre zorg jij voor je oren, en voor hen die niet (goed) kunnen horen?

Ik ben benieuwd wie hier oren naar heeft.

Laat Bloemen uw tolk zijn

Een oud spreekwoord luidt: laat Bloemen uw tolk zijn.

 

AD-columnist Sebastiaan Boogaard op het podium met Karin Bloemen

IMG 0463 1024x421 Laat Bloemen uw tolk zijn

Gebarentolk Sebastiaan Boogaard (37) uit de Alblasserwaard staat komende vrijdag op het podium in Kunstmin. Hij vertolkt daar de show van cabaretière Karin Bloemen.

Boogaard is sinds 2009 gebarentolk. Hij wordt onder meer ingehuurd om mee te gaan naar doktersbezoeken, vergaderingen of congressen. Een tijdlang zorgde hij er als tolk voor dat doven ook het NOS Journaal konden volgen. Inmiddels staat hij ook af en toe in het theater om voorstellingen te vertolken. ,,Soms komen dit soort uitdagingen op mijn pad.’’ Boogaard is naast gebarentolk ook trouwambtenaar en schrijft columns voor AD Rivierenland.

Komende vrijdag staat de gebarentolk op het podium naast cabaretière Karin Bloemen. Op de eerste rijen zijn ongeveer honderd stoelen gereserveerd voor dove mensen. Dat vindt Boogaard een hele eer. ,,Ik heb de taal geleerd van mensen die doof zijn. Nu is de cirkel een soort van rond. Ik kan een klein steentje bijdragen, iets terug doen voor die mensen.’’

Hoe ben je in contact gekomen met Karin Bloemen?
,,Enkele jaren geleden ben ik in contact gekomen met een doof stel dat naar het theater wilde. Toen heb ik contact opgenomen met het impresariaat van Karin Bloemen en zij zei: ‘kom dan op het podium staan’. Dat heb ik toen gedaan en het jaar erop vroeg ze of ik het wilde herhalen.’’

Wat is er anders aan deze voorstelling dan de vorige?
,,Bij de vorige vertaalde ik haar op het podium, maar nu is gebarentaal echt onderdeel van de show van Karin. Ze doet zelf ook een nummer met gebarentaal. Dat is echt uniek, ze heeft er ook zo gigantisch hard voor getraind om dit voor elkaar te krijgen. Zeker een half jaar geleden zijn we al gestart met oefenen.’’

Je was ook jarenlang tolk voor het NOS Journaal. Wat is het verschil? 
,,Bij het journaal is het ook moeilijk om te doen, maar dit is op een heel andere manier moeilijk. Tijdens zo’n theatershow sta ik tweeënhalf uur met mijn armen te zwaaien. Er is muziek en er zitten grappen en woordgrappen in.’’

Wat hoop je hiermee te bereiken?
,,Het mooiste zou zijn als theaters een aantal shows standaard laten vertalen. Dan horen doven er ook meer bij. Mensen die doof zijn, zijn namelijk helemaal niet beperkt wanneer de mensen om zich heen gebarentaal kunnen.’’

Met welke artiest wil je nog ooit op het podium staan?
,,Ik weet dat er dove mensen zijn die heel graag naar Claudia de Breij of Richard Groenendijk willen. Dat zou ik zelf ook leuk vinden. Ik ben zeker bereid om daar over na te denken, maar wil nu eerst vrijdag afwachten.’’

 

Kerstdorpje

☹ + ♫ = ☺

 

Zondag 10 december is het de dag van het koor. Mijn achterbuurvrouw Inge is al aan het zinge. Het zingt en swingt de pan uit.  Maar dat doet het eigenlijk het hele jaar al. Stiekem hopen we op de dag dat we ontdekt worden; maar dat we de Toppers overtreffen staat ronduit vast.
Een koor dat bijna de Toppers overtreft, is regio-koor Nieuw Leven. Het bestaat uit leden vanuit de gehele omgeving, van Sliedrecht tot Ameide en Tienhoven. Jaarlijks houden zij een kerstconcert in Schelluinen, dat dan plotseling wordt omgetoverd als een heus kerstdorpje. En jaarlijks zit de kerk dan ook bom en bom-vol. Een woord dat in deze tijd misschien wat angst inboezemt…

Het vredige koor is zo’n 50 man sterk; en overduidelijk is dat men niet alleen van de muziek maar ook van elkaars gezelschap geniet. Is het geen lust voor het oor, dan tenminste voor het oog.  Je wordt er hoe dan ook blij van. Zo nostalgisch, als een soort Dokter Tinus, of Noordelose plattelandsdokter, maar dan live!

Elke maandagavond oefent Nieuw Leven met een grote schare kinderstemmetjes van OBS Het Tweespan voor het jaarlijkse kerstconcert. Het moet gezegd, juffrouw Janny (nee, niet die van Jiskefet) heeft er op een byzonder leuke manier de wind onder. De manier waarop zij kinderen, dorp en kerk betrekt, is ronduit verbindend. Daar kan nog menig predikant of imam een puntje aan zuigen.
Een ander koor dat voor velen wellicht nog niet bekend is, is het Gebarenkoor. In Dordrecht en omgeving is Nelly Faber de Sjaak Kazen. Het is zeker ook voor horenden indrukwekkend om te zien hoe harmonieus gebaren op muziek worden gezet. Je ziet wat je hoort, hoe allen tesamen komen, en de nacht stil wordt.

Oorverdovend stil zal het ook zijn in de evenementenhal in Gorinchem. Ik had me verheugd op Nederlands grootste indoor- kerstmarkt, maar deze blijkt op het laatst te zijn afgelast. Nou ja, er zal de komende dagen op vele plaatsen nostalgie, sfeer, animatie, eten en entertainment zijn. Een ding begrijp ik niet, waarom de kerstman dan steeds roept: Ho! Ho! Ho!

Mensch

Ik ben jong ouderwets. Noem het retro. Ik ben echt niet de enige met allergie voor digitaliseren. Of eigenlijk: overdigitaliseren. Ik zie absoluut de meerwaarde van computer-technologie, maar loop aan tegen de beperkingen. Maar ja,…wie zich blijft vasthouden aan traditionele middelen, die ligt eruit!

Digitalisering lijkt letterlijk en figuurlijk onmenselijk. Automatisering is overal en ontwikkelingen volgen elkaar razendsnel op. Steeds meer apparaten zijn intelligent en nemen ons werk uit handen. Het is natuurlijk fijn als je sommige dingen ook digitaal kúnt regelen. Ik maak zelf bijvoorbeeld (net als de Sint) graag gebruik van listi.nl, hoeveel handiger is dat! BOL is handig, maar soms wil ik gewoon een boekverkoper spreken die met me meedenkt.

Echter bij zo vreselijk veel instanties moet je via websites inloggen en dingen invullen. Weer een keuzemenu, welke incompleet is, of welke ik weer eens niet begrijp. Bijlagen bijsturen, die dan weer niet het juiste formaat zouden hebben. Hoe dan?! Ik ben in staat om mn gehele laptop naar ze toe te sturen. Zoek het uit! Doe mij alsjeblieft een echt mens, die luistert en meedenkt. Oke dan, ik pak de telefoon. Weer allerlei bandjes en keuzemenu’s, die me natuuuuurlijk verwijzen naar die ellendige website (waar ik zelf weer alles moet uitzoeken) en hopla; eigenhandig wordt door de computer de telefonische verbinding verbroken. Ik moet verdorie expres verkeerde keuzes maken om toch een mensch van vlees en bloed te kunnen spreken!

Als tolk kom ik bij vele bedrijven en instanties. Ik zal geen reclame maken, maar ik ken een modern bedrijf hier in de regio die er toch bewust voor heeft gekozen om traditionele hospitality een prominente plek te geven. Bij binnenkomst een warm en persoonlijk welkom. De post wordt er ouderwets rondgebracht, evenals de koffie. Aanpassingsvermogen, overtuigingskracht, creativiteit en empathie; ik vind het niet terug in een computer. Het is het menselijke aspect dat het verschil maakt. Traditionele omgangsvormen, en ouderwets menselijk contact heeft wat mij betreft de toekomst!

Sinterklaas

Makkers staakt uw wild geraas!

Ik ben dol op deze sfeervolle tijd. Ik vind het idee achter het Sinterklaasjournaal subliem. Een kadootje vind ik alle suprises, compleet met de bijpassende geheimzinnigheid, ondeugd en gedichten. Herinneringen herleven.

Vorig jaar zat ik zelf, verstopt onder buffelhaar, op een paard. Samen met Niki. Ik een mijter, zij een veer. Ik was live getuige van de metamorfose van zwarte- naar roetveeg-piet. Was ze zo geschminkt? Nee.. maar de stortvloed aan lachtranen liet vele witte sporen na. Het droop er van af. De avond ervoor hadden we een BNN-programma bekeken, waarbij iemand openlijk vertelde over zijn zeer intieme relatie met een paard. En daar zat ik dan. Op een vijf-benig paard. Maar toen ik het paard besteeg, kwam ook de rest van het dier in opstand. In alle consternatie riep ik: Niek! Niek!! Help!!! Een mazzel hadden we: de meerderheid van de aanwezige kinderen was doof, want anders hadden we 45 tere kinderzieltjes en hun geloof in Sinterklaas naar de bliksem geholpen.
En dat is wel het laatste wat ik zou willen. Het Sinterklaasfeest heeft al genoeg onder vuur gelegen. Wat zou ik graag willen dat Sint voor iedereen weer ongecompliceerd is. Ik wil niemand de zwartepiet toeschuiven, maar elke gegronde associatie met slaven of slavendrijvers moet wat mij betreft uit de wereld. En daarmee de protesten dus ook. Ik erger me er groen en geel aan. Verruil zwarte en bruine verf voor goed-grijs; en klaar! Geen huidskleur maar onherkenbaar grijs; fantastische oplossing, als je het mij vraagt. Punt. Onze kinderen geloofden namelijk niet in de kleurenpieten. Ze vonden ze leuk hoor, maar “zo zie je er toch niet uit als je zo vaak door de schoorsteen bent geroetsjt?” Met roetvegen moet je bij hen ook niet aankomen. Want die man met die zwarte strepen is volgens mijn kinderen “gewoon die gekke meneer van de supermarkt-reclame!”

Nou ja….Als de pepernoten maar bruin blijven.

Man

Man man man…! Dit weekend is het Mannendag. Vrouwen hebben een Dag, maar mannen ook! 19-11, een dag vol testosteron, bier en tie… eh… tierelantijntjes?

Eh nee; Op een serieuzere noot is Internationale Mannendag vooral bedoeld om de rol van gelijkheid van de man in de samenleving op de agenda te zetten. Ook mannen krijgen namelijk last van seksediscriminatie of seksueel geweld, #METOO. De Dag is daarnaast bedoeld om aandacht te vragen voor de gezondheid van het mannelijk lichaam.

Mannendag. Ménnn..Dat het nog bestaat! Ik wil niemand de zwartepiet toeschuiven, maar ik denk dat ook deze dag geen lang leven meer beschoren is. Alles verdwijnt! Zelfs de NS paste onlangs hun omroepbericht aan. “Dames en heren’ verdween voor genderneutraal taalgebruik.

Ik begeef me dus op glad ijs. Snel verder; Ja, wetenschappelijk bewezen zijn uiteraard nog wel de uiterlijke verschillen (maar met een paar goede ogen en gezond verstand heb je daar geen wetenschap voor nodig, hooguit wat meetinstrumenten) . Maar ook in de manier waarop onze hersens werken zijn structurele verschillen tussen mannen en vrouwen op te merken. Dramatisch zijn deze niet; twee vrouwen of twee mannen kunnen onderling meer van elkaar verschillen dan een willekeurige man van een willekeurige vrouw. Kijkend naar de grote menigte blijkt uiteindelijk dat mannen iets beter abstract kunnen denken en meer ruimtelijk inzicht hebben. Over het grote geheel genomen zijn mannen meer besluitvaardiger en visueel ingesteld. Verbaal en sociaal zijn mannen zwakker, ook als het gaat over zorgen. Vrouwen maken misschien meer zorgen, maar kunnen vooral ook beter zorgen.
Volgens mij zijn er maar twee verschillen tussen mannen en vrouwen. Ten eerste de fysieke verschillen, ten tweede hoe we in de spiegel kijken. Als een vrouw zichzelf in de spiegel ziet, ziet ze in gedachten 20 kilo meer. Als een man in de spiegel kijkt ziet hij 20 kilo minder.

Tsja….Hoe zou de wereld eruit zou zien als op termijn tegelijk met de Mannendag alle mannen verdwijnen? Ik voorzie een wereld vol dikke gelukkige vrouwen.

Sint Maarten

Maarten werd rond 316 in Savaria (Hongarije) geboren, als zoon van Romeinse ouders. Op jonge leeftijd werd hij soldaat en als 15-jarige trok hij naar Gallië. Op een zekere dag, in een koude winter, sneeuwde het hard. Bij de stadspoort zag Maarten een arme man zonder jas zitten. Hij stapte van zijn paard af en sneed met zijn zwaard zijn eigen mantel doormidden en gaf de arme man een helft tegen de kou. Het begin van Giro 555 vond hier zijn oorsprong. En van de partij voor de dieren, en de wapenwet.. maar dat terzijde.
Er doen zich verder vele verhalen de ronde wie de genoemde bedelaar was. Wie dat ook was, of hoe het ook zij, Maarten overleed op 11 november 397, vandaag 1620 jaar geleden. Nog altijd wordt deze dag het bekende lichtjesfeest gevierd.

De traditie van Sint Maarten, op de elfde van de elfde, luidt dat kinderen een lampion maken van papier, karton, een uitgeholde suikerbiet of pompoen met een kaarsje erin. Ik vind naar de Action ook traditioneel. ’s Avonds als het donker is in optocht langs de huizen, om deur aan deur liedjes te gaan zingen in ruil voor .een kleine attentie.

Attentie? Attentie! Das waar ook, ik moet nog wat naar de supermarkt. Aldaar sta ik weer in de jaarlijkse tweestrijd. Fruit of snoep. Of een ander weggevertje? Ik wil rekening houden met (vermeende) ADHD en allerlei andere bestaande etiketjes. Val ik ook voor de mallote traktatie- eisen die nu zelfs aan vierjarigen op school gesteld worden? Ik zie een generatie met diabetes, obesitas en jarenlange therapie aan mijn deur voorbij trekken…. Nou ja, als ze maar zoet en smaakvol zingen en dik van de schik mijn pad verlaten. Dus gooi ik wat zakken suiker, gelatine, arabische gom, kleur- smaak en zoetstoffen in mijn mandje. Om het geweten te sussen voeg ik er een paar netjes mandarijnen aan toe. En een nieuw batterijtje voor onze deurbel. Want vorig jaar bleef het verdacht stil…

Kermis

“Dan moet je wel een erg sterke maag hebben!”

Ze doelde op de poffertjes, plakkerige suikerspinnen en andere zoetigheden, niet de kermisattracties waar je werkelijk alle kanten op geslingerd kunt worden. Maar nee, zo extreem had Stuy de Haan het vroeger niet. Toen was t vooral gezellig. “Vroeger… “ was alles anders. Hoewel…; Nog steeds bezoeken we goktenten, zien we zingende vrouwen met baarden. En nog steeds laten we ons graag belazeren door een medium of paragnost, maar dan op tv. Nog steeds grijpt en graait iedereen er maar op los. Nu niet meer alleen in de kramen met grijpertjes, maar ook via tindr, grinder en andere datingapps. Vroeger was juist de kermis met al z’n kramen bij uitstek de plaats om ‘iemand’ toe ontmoeten. Er zullen vele huwelijken op de kermis hun oorsprong vinden. Wie weet met een ander kraamfeest tot gevolg.

In Gorcum is er nu kermis. Zwieren, zwaaien, griezelen, prijzen winnen, iets lekkers eten en opnieuw rondjes draaien. Ik tolkte deze week voor een oudere plotsdove vrouw, die zich de kermis vooral herinnerde als een bruisende ontmoetingsplaats en cultuurhistorische gebeurtenis. De keiharde muziek en die schreeuwerige omroepers hoorden daar bij. Geluidsoverlast? Nee, de omwonenden waren eerder trots op de jaarlijkse nabijheid van al die kramen. Heerlijk, al die herrie. Thuisgekomen bleven je oren nog urenlang nasuizen. Eh nee… haar doofheid vond hier niet zijn oorsprong.

Wat hier wel zijn oorsprong vond was haar huwelijk. Ze vertelde over de ouderwetse rupsbaan, een soort hobbelende carrousel. Aan het eind van de rit loeide een sirene. Alle wagentjes werden een minuut lang bedekt met een groot zeil. Tijdens die minuut van duisternis reed je samen met je vriendje of vriendinnetje in het pikkedonker. Als je geluk had hoorde je de tweede sirene, die aankondigde dat het daglicht er weer aankwam. Om vervolgens, braaf naast elkaar gezeten, handje in handje, duizelig de rit uit te zitten. En dan maar hopen dat je nadien niet van een koude kermis thuiskwam…

Halloween? Hallo?! Ween!

Doodeng. In Gorinchem zag ik zojuist een zombie bij een voordeur hangen. Compleet met bloed en ingewanden, waarschijnlijk met dank aan de feestwinkel, Heinz of de lokale slager. In een tijd dat er zoveel vreselijke lugubere dingen gebeuren, trekken we ook weer massaal onze horror en griezel-attributen uit de kast.

Heel ons land was vol van de zoektocht naar de verdwenen vrouw. God hebbe haar ziel. Doodeng wat er allemaal gebeurt in ons land, want hier bleef het niet bij. Een ieder griezelde bij de gedachten alleen al. Echter nu zie ik op allerlei plekken skeletten en lijken, bloed en andere angstaanjagende taferelen. Macaber, luguber! Vind ik dat gegriezel eng? Nee dat niet zozeer. Ik vind het veel enger dat hier blijkbaar behoefte aan is. Ik snap het niet meer, of wil het niet snappen.

Voorheen dacht ik: Halloween is een nationale feestdag voor feestwinkels en hun rinkelende kassa’s. Meer niet. Maar Hallo! Nu Nederland bijvoorbeeld nog naschokt over de griezel uit de Den Dolder kliniek, vind ik t geen tijd voor dit soort grappen en feesten. Halloween is van oorsprong een dodenfeest. Een feest wat gedomineerd wordt door magie, geesten, angst en dood. In onze huidige  “verlichte” wereld gelooft men niet meer in dit soort “sprookjes”. Demonen, geesten, magie het wordt bestempeld als onzin. Zelfs kerken vieren halloween. Een feest om even lekker te griezelen in een tijd dat alles zo gestructureerd en geordend is? Het is toch om te wenen? Waar zijn we mee bezig?

Wat mij betreft is ons land toe aan een soort hervormingsdag. Bij mij hoeven ze op 31 oktober ’s avonds niet aan te bellen voor dit soort fratsen. Ik doe niet open, en zal als een zombie voor de tv blijven zitten. 11 november met Sint Maarten echter zal ik zorgen voor wat lekkers, voor degene die een liedje komt zingen.

Ik wens iedereen een goed, sfeervol weekend!

Load More